خطر ام بی تی آی MBTI

یک نکته، یک اخطار

همانطور که ام بی تی آی خیلی کمک کننده است، ممکن است ما را به راهِ نادرست هم ببرد، یا شاید «خود و ذهنمان»، ما را به راه نادرست ببرند.

بگذارید مستقیم تر و رُک تر بگویم،

ممکن است از ما یک فردِ خوشگذران بسازد، ممکن است فکر کنیم باید فقط دنبالِ فعالیت هایی برویم که به ما حسِ خوب، لذت و حسِ جریان بدهند. خب خیلی از کارها اصلا فکر نکنم به هیچ تیپی حسِ خوب و لذتبخش بدهد.

باید مرزبندی کنیم، باید وقتمان را تنظیم کنیم، باید واقعا بعضی اوقات از بعضی چیزهایی که دوست داریم بگذریم،

باید بین زمانِ «استراحت و خوشی» و زمان «انجام فعالیت های الزامی» فرق بگذاریم،

خلاصه، باید مواظب این «میلِ به خوشی، راحتی و لذت» باشیم. باید مواظب این تفکرِ من باید همیشه و به هر قیمتی مراقب روانم باشم، باشیم،

باید «گذشتن و گذشت و فداکاری» را یاد بگیریم.

گفته می شود درونگرایان اغلب با «مرزبندی» مشکل دارند و ناشیانه عمل می کنند. در اینجا هم صدق می کند.

باید نظارت کنیم و مراقب باشیم و هر لحظه از خود بپرسیم: آیا «تمرکز بر» لذت طلبی و راحت طلبی در این موقعیت، مناسب و کارِ درستی است یا نه.

اگر مثلا ما شیرینی دوست داریم، این به این معنی نیست که اینقدر بخوریم تا مریض شویم.

باید «موقعیت سنج تر» بشویم.

هر سخن وقتی و هر نکته مکانی دارد.